Raffaella Carrà: Królowa włoskiej piosenki i przebojów.

1

Raffaella Carrà, urodzona jako Raffaella Maria Roberta Pelloni 18 czerwca 1943 roku w Bolonii, zmarła 5 lipca 2021 roku w Rzymie, mając 78 lat. Była wszechstronnie utalentowaną włoską artystką, która przez niemal siedem dekad aktywnie działała jako piosenkarka, tancerka, aktorka, prezenterka telewizyjna i radiowa oraz modelka. Jej kariera, obejmująca 25 albumów studyjnych wydanych w 37 krajach, sprzedanych w ponad 60 milionach egzemplarzy na całym świecie, uczyniła ją ikoną włoskiego i międzynarodowego show-biznesu. Mimo skromnego ujawniania życia prywatnego, jej związek z artystycznym światem, począwszy od nauki w Narodowej Akademii Tańca, stanowił fundament jej niezrównanego sukcesu.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na lipiec 2021 roku miała 78 lat.
• Żona/Mąż: Brak informacji o związku małżeńskim.
• Dzieci: Brak informacji o potomstwie.
• Zawód: Piosenkarka, tancerka, aktorka, prezenterka telewizyjna i radiowa, modelka.
• Główne osiągnięcie: Ikona włoskiego i międzynarodowego show-biznesu, jedna z najlepiej sprzedających się artystek w historii Europy i Ameryki Łacińskiej, pionierka feminizmu w mediach i ikona społeczności LGBTQ+.

Informacje podstawowe o Raffaelli Carrà

Raffaella Maria Roberta Pelloni, znana światu jako Raffaella Carrà, przyszła na świat 18 czerwca 1943 roku w Bolonii. Swoje życie zakończyła 5 lipca 2021 roku w Rzymie, w wieku 78 lat. Jej niezwykle długa i bogata kariera artystyczna, trwająca od 1952 do 2021 roku, czyni ją jedną z najbardziej wpływowych i wszechstronnych postaci włoskiego show-biznesu. Działała jako piosenkarka, tancerka, aktorka, prezenterka telewizyjna i radiowa, a także modelka, zdobywając szerokie uznanie na arenie międzynarodowej.

Pseudonim artystyczny „Carrà” został przyjęty przez artystkę w połowie lat 60. XX wieku na sugestię reżysera Dante Guardamagna. Połączył on jej prawdziwe imię, które kojarzyło mu się z malarzem Rafaelem Santi, z nazwiskiem innego wybitnego artysty – Carlo Carrà. Wybór ten okazał się kluczowy dla jej kariery, a nazwisko Carrà stało się synonimem sukcesu i rozpoznawalności.

Życie prywatne Raffaelli Carrà

Pochodzenie i rodzina

Raffaella Carrà była córką Raffaele Pelloniego oraz Angeli Iris Dell’Utri, kobiety o sycylijskich korzeniach. Jej rodzice rozstali się krótko po ślubie, co wpłynęło na jej wczesne doświadczenia życiowe. Dzieciństwo spędzała w otoczeniu rodzinnego biznesu – między lokalem prowadzonym przez matkę a lodziarnią. To właśnie tam, obserwując program telewizyjny „Il Musichiere”, uczyła się na pamięć tytułów piosenek i układów baletowych, co stanowiło pierwsze oznaki jej artystycznych aspiracji.

Warto wiedzieć: Raffaella Carrà miała brata o imieniu Enzo, który zmarł w 2001 roku.

Dzieciństwo i edukacja podstawowa

W wieku zaledwie ośmiu lat Raffaella Carrà opuściła Riwierę Romagnolską, aby przenieść się do Rzymu i rozpocząć naukę w Narodowej Akademii Tańca. Pobyt w stolicy Włoch umożliwił jej rozwój umiejętności tanecznych, które okazały się kluczowe dla jej przyszłej kariery. Ukończenie Centro Sperimentale di Cinematografia w 1960 roku było kolejnym ważnym etapem, przygotowującym ją do pracy w przemyśle filmowym.

Kariera zawodowa Raffaelli Carrà

Początki i kariera aktorska

Debiut filmowy

Pierwsze kroki na ekranie Raffaella Carrà stawiała już w wieku dziewięciu lat, debiutując w filmie „Torment of the Past” (1952) w reżyserii Mario Bonnarda. Ten wczesny kontakt z kinematografią zapowiadał bogatą karierę filmową. Po ukończeniu Centro Sperimentale di Cinematografia w 1960 roku, artystka zaczęła zdobywać większą rozpoznawalność.

Kariera w kinie gatunkowym

Na początku lat 60. XX wieku Carrà stała się gwiazdą włoskich filmów gatunku peplum (kino miecza i sandałów). Grała w takich produkcjach jak „Fury of the Pagans” (1960) czy „Atlas in the Land of the Cyclops” (1961). Te role ugruntowały jej pozycję w branży filmowej i otworzyły drzwi do dalszych projektów.

Próba w Hollywood

W 1965 roku Raffaella Carrà podpisała kontrakt z wytwórnią 20th Century Fox i wyjechała do Hollywood. Tam wystąpiła u boku Franka Sinatry w filmie wojennym „Von Ryan’s Express”. Mimo obiecującej szansy na międzynarodową karierę, artystka zdecydowała się wrócić do Włoch w 1966 roku, tęskniąc za domem i nie odnajdując się w stylu życia w Los Angeles.

Kariera muzyczna i estrada

Dyskografia i sprzedaż płyt

Raffaella Carrà pozostawiła po sobie imponujący dorobek muzyczny, wydając 25 albumów studyjnych w 37 krajach. Łączna sprzedaż jej płyt przekroczyła ponad 60 milionów egzemplarzy na całym świecie, co czyni ją jedną z najlepiej sprzedających się artystek w historii Europy i Ameryki Łacińskiej. Jej utwory, takie jak „A far l’amore comincia tu”, zdobyły liczne złote i platynowe płyty.

Międzynarodowe hity

Jej wielki hit „A far l’amore comincia tu” osiągnął spektakularny sukces międzynarodowy, docierając do 9. miejsca na brytyjskiej liście przebojów UK Singles Chart. Piosenka „Tanti auguri” stała się hymnem wolności seksualnej, promującym radość z życia i miłości. Jej muzyka, charakteryzująca się chwytliwymi melodiami, zdobywała popularność na różnych kontynentach.

Języki i popularność

Zdolność śpiewania w czterech językach – włoskim, hiszpańskim, angielskim i francuskim – znacząco przyczyniła się do zdobycia przez artystkę ogromnej popularności w Europie i Ameryce Łacińskiej. Jej wszechstronność językowa pozwoliła jej na dotarcie do szerokiej publiczności, łamiąc bariery kulturowe. Szczególnie silne więzi nawiązała z Hiszpanią, gdzie jej programy telewizyjne cieszyły się ogromnym powodzeniem.

Kontrowersje muzyczne

Kariera muzyczna Raffaelli Carrà nie była wolna od kontrowersji. W 1982 roku jej piosenka „Ballo ballo” wzbudziła dyskusje, ponieważ niektórzy oskarżali ją o splagiatowanie utworu „Eleanor Rigby” zespołu The Beatles. Mimo sporów, jej twórczość zawsze przyciągała uwagę i budziła emocje.

Album „Forte forte forte”

Album „Forte forte forte” z 1976 roku był dowodem międzynarodowego sukcesu artystki. Wydany w 36 krajach, przyniósł jej m.in. certyfikat złotej płyty w Kanadzie. Projekt ten umocnił jej pozycję jako globalnie rozpoznawalnej artystki.

Kariera telewizyjna i prezenterka

Ikona włoskiej telewizji RAI

Raffaella Carrà stała się ikoną włoskiej telewizji publicznej RAI. Prowadziła wiele hitów, w tym „Canzonissima”. Jej występ w 1970 roku w tym programie, z odsłoniętym pępkiem, wywołał skandal obyczajowy i protesty Watykanu, stając się jednym z najbardziej pamiętnych momentów w historii włoskiej telewizji.

Programy typu talk-show

W latach 1983–1985 prowadziła program „Pronto, Raffaella?”, pierwszy południowy talk-show we Włoszech. Jeden z odcinków, z wywiadem z Matką Teresą z Kalkuty, przyciągnął 14 milionów widzów. W połowie lat 80. prowadziła również „Buonasera Raffaella”, z transmisjami na żywo ze studiów w Nowym Jorku.

Sukcesy w Hiszpanii

W latach 90. artystka odniosła ogromny sukces w Hiszpanii, prowadząc przez trzy sezony program „¡Hola Raffaella!” dla TVE. Za ten program otrzymała trzy prestiżowe nagrody TP de Oro, co potwierdzało jej pozycję jako ulubionej osobowości telewizyjnej również na Półwyspie Iberyjskim.

Festiwal w Sanremo

Dwukrotnie odmawiała prowadzenia Festiwalu Piosenki Włoskiej w Sanremo, zanim ostatecznie przyjęła tę rolę w 2001 roku, stając się główną prowadzącą 51. edycji. Jej obecność na scenie Sanremo była ukoronowaniem długiej i bogatej kariery.

Inne projekty telewizyjne

W 1997 roku zagrała samotną dziennikarkę w miniserii RAI „Una mamma per caso”. Prowadziła także program „Il principe azzurro” dla stacji Canale 5. Jej wszechstronność i charyzma sprawiały, że była pożądaną postacią w różnych formatach telewizyjnych.

Kariera aktorska

Filmy z wczesnego okresu kariery

Raffaella Carrà zadebiutowała na ekranie w wieku 9 lat w filmie „Torment of the Past” (1952). Po ukończeniu Centro Sperimentale di Cinematografia w 1960 roku, na początku lat 60. stała się gwiazdą włoskich filmów gatunku peplum, grając w takich produkcjach jak „Fury of the Pagans” (1960) i „Atlas in the Land of the Cyclops” (1961). W 1960 roku zaliczyła również swój dorosły debiut aktorski w filmie „Long Night in 1943”. Wystąpiła także we francuskiej produkcji „La chance et l’amour” oraz w filmie „Caesar the Conqueror” (1962).

Próba w Hollywood

W 1965 roku Carrà podpisała kontrakt z wytwórnią 20th Century Fox i wyjechała do Hollywood. Tam wystąpiła u boku Franka Sinatry w filmie wojennym „Von Ryan’s Express”. Mimo obiecującej szansy na międzynarodową karierę, artystka zdecydowała się wrócić do Włoch w 1966 roku, tęskniąc za domem i nie odnajdując się w stylu życia w Los Angeles.

Inne role

W 1971 roku wystąpiła we francuskim serialu „Arsène Lupin” w odcinku „La donna dai due sorrisi”. W 1997 roku wcieliła się w postać samotnej dziennikarki w miniserii RAI „Una mamma per caso”. W 1968 roku wystąpiła również w sztuce „Processo di Famiglia” autorstwa Diego Fabbriego.

Osiągnięcia i nagrody Raffaelli Carrà

Rekordy i wyróżnienia

Raffaella Carrà jest rekordzistką pod względem popularności we Włoszech, czego dowodem jest zdobycie aż 12 statuetek Telegatto. W 1984 roku otrzymała tytuł „Żeńskiej Osobowości Telewizyjnej na Poziomie Europejskim”, przyznany przez Stowarzyszenie Europejskich Magazynów Telewizyjnych. Jej piosenka „A far l’amore comincia tu” zdobyła liczne złote i platynowe płyty, świadcząc o jej ogromnym sukcesie komercyjnym.

Nagrody indywidualne i branżowe

Pośmiertnie, podczas 78. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, została uhonorowana nagrodą Sorriso Diverso Venezia. Jej wpływ na kulturę popularną został wielokrotnie doceniony, a hasło „najbardziej kochana przez Włochów” na stałe przylgnęło do jej wizerunku.

Lista nagród i wyróżnień

• 12 statuetek Telegatto
• Tytuł „Żeńskiej Osobowości Telewizyjnej na Poziomie Europejskim” (1984)
• Nagroda Sorriso Diverso Venezia (pośmiertnie)
• Trzy nagrody TP de Oro za program „¡Hola Raffaella!”
• Oficjalnie uznana za „Ikonę Gejów” podczas World Pride w Madrycie (2017)

Wpływ i osobowość Raffaelli Carrà

Pionierka feminizmu w mediach

Raffaella Carrà jest uznawana za pionierkę feminizmu w mediach. W latach 70. i 80. walczyła o wyzwolenie wizerunku kobiet w branży muzycznej i telewizyjnej, łamiąc stereotypy i promując kobiecą siłę. Jej odważne kreacje i pewność siebie stanowiły inspirację dla wielu kobiet.

Ikona społeczności LGBTQ+

Stała się również wielką ikoną społeczności LGBTQ+. W 2017 roku podczas World Pride w Madrycie została oficjalnie uznana za „Ikonę Gejów”. Jej piosenka „Tanti auguri” stała się hymnem wolności seksualnej, promującym radość z życia i miłości, co rezonowało z tą społecznością.

Działalność filantropijna

Raffaella Carrà wykorzystywała swoją popularność do celów charytatywnych. W 2004 roku współprowadziła dziewięciogodzinny teleton „Contigo” w hiszpańskiej telewizji TVE, dowodząc swojego zaangażowania w pomoc potrzebującym.

Współpraca reklamowa

W 1984 roku artystka podpisała kontrakt reklamowy z firmą Scavolini, promując kuchnie hasłem „najbardziej kochana przez Włochów”. Ta kampania utrwaliła jej wizerunek jako postaci bliskiej sercu każdego Włocha.

Kontrowersje i skandale

Krytyka zarobków

Jej kontrakt z RAI w 1984 roku spotkał się z krytyką ówczesnego premiera Włoch, Bettino Craxiego, który nazwał jej zarobki „niemoralnymi i skandalicznymi”. Mimo kontrowersji, Carrà kontynuowała karierę, udowadniając swoją odporność na krytykę.

Reakcje na artykuły prasowe

W listopadzie 1986 roku, podczas programu na żywo, Carrà ostro zareagowała na artykuł w tabloidzie „Novella 2000”, który oskarżył ją o zaniedbywanie umierającej matki. Jej stanowcza odpowiedź pokazała siłę charakteru i gotowość do obrony swojej prywatności.

Skandal obyczajowy związany z wizerunkiem

Występ Raffaelli Carrà w programie „Canzonissima 70”, z odsłoniętym brzuchem, wywołał szok i próby cenzury ze strony Watykanu i konserwatywnego kierownictwa RAI. Incydent ten podkreślał jej rolę w przełamywaniu barier obyczajowych.

Ciekawostki z życia i kariery Raffaelli Carrà

W 1968 roku artystka brała udział w specjalnej audycji „Tempo di samba”, co świadczy o jej otwartości na ambitniejszy repertuar. W tym samym roku wystąpiła również w sztuce „Processo di Famiglia” Diego Fabbriego. Jej kariera aktorska obejmowała udział we francuskiej produkcji „La chance et l’amour” oraz w filmie „Caesar the Conqueror” (1962). W 1971 roku pojawiła się we francuskim serialu „Arsène Lupin”.

Artystka dwukrotnie odmawiała prowadzenia Festiwalu w Sanremo, zanim ostatecznie przyjęła tę rolę w 2001 roku. Jej piosenka „Tanti auguri” stała się hymnem wolności seksualnej. W 1960 roku zaliczyła debiut aktorski w filmie „Long Night in 1943”. W 1997 roku zagrała w miniserii RAI „Una mamma per caso”. Prowadziła program „Il principe azzurro” dla stacji Canale 5. Za program „¡Hola Raffaella!” otrzymała trzy nagrody TP de Oro. Jej ciało spoczywa na cmentarzu w Porto Santo Stefano. Była jedną z najlepiej sprzedających się artystek w historii Europy i Ameryki Łacińskiej. Jej piosenka „A far l’amore comincia tu” zdobyła liczne złote i platynowe płyty. W 2017 roku odebrała nagrodę w Madrycie za wsparcie dla społeczności LGBTQ+. Hasło „najbardziej kochana przez Włochów” na stałe przylgnęło do jej wizerunku.

Lista kluczowych produkcji filmowych i telewizyjnych

• „Torment of the Past” (1952)
• „Fury of the Pagans” (1960)
• „Atlas in the Land of the Cyclops” (1961)
• „Von Ryan’s Express” (1965)
• „Arsène Lupin” (serial, 1971)
• „Una mamma per caso” (miniserial, 1997)

Dyskografia (wybrane albumy i single)

• „Forte forte forte” (1976)
• „A far l’amore comincia tu” (singiel)
• „Tanti auguri” (singiel)
• „Ballo ballo” (singiel)

Kluczowe programy telewizyjne

• „Canzonissima”
• „Pronto, Raffaella?” (1983–1985)
• „Buonasera Raffaella”
• „¡Hola Raffaella!” (lata 90.)
• 51. Festiwal Piosenki Włoskiej w Sanremo (2001)
• „Il principe azzurro”

Raffaella Carrà była postacią, która wykraczała poza ramy zwykłej artystki. Jej kariera, naznaczona odwagą, innowacyjnością i autentycznością, uczyniła ją ikoną kultury popularnej, symbolem radości i wyzwolenia. Pozostawiła po sobie niezatarte dziedzictwo, które nadal inspiruje kolejne pokolenia, a jej wkład w przełamywanie barier społecznych i kulturowych pozostaje niezwykle cenny.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Raffaella_Carr%C3%A0